Brabo

Brabo is al heel vroeg te vinden in de Belgische competitie. Samen met de Ijsberen en De Panne zijn zij de Antwerpse vertegenwoordigers. Ze moeten opboksen tegen het Brusselse geweld van Elsene, Asub, Rijkswacht en Anderlecht. In de beginjaren worden ze in het Antwerpse nog overwonnen door de Ijsberen die dan weer de duimen moesten leggen voor Elsene. In 1956 en 1957 verovert Spartacus als eerste niet Brusselse club de titel. Vanaf 1958 begint de dominantie van Brabo.

​​

Brabo begon aan zijn reeks van 150 ongeslagen wedstrijden na de nederlaag op 6 januari 1962 tegen Rijkswacht met 0-3. De volgende wedstrijd, op 13 januari 1962 was tegen Brandweer en die werd gewonnen met 0-3. De 13 volgende wedstrijden van dat seizoen werden ook gewonnen. Daarna volgden 6 seizoenen zonder nederlaag. Bij het begin van het seizoen 68-69 stond de teller dus op 145. De eerste vier wedstrijden werden gewonnen en de 5de wedstrijd was tegen Houthalen op 20 december 1968. De volgende wedstrijd thuis tegen Barreeltje werd echter verloren na een scheidsrechterlijke beslissing in het nadeel van Brabo op matchbal. Zo kwam er na 150 wedstrijden zonder nederlaag een einde aan het rijk van Brabo dat elf seizoenen heeft geduurd. Elf maal na elkaar is nog steeds een record.

​

In de jaren 70 zakten ze stilletjes aan verder en verder weg in de stand. Tot ze in 1977 degradeerden. Daarna gingen ze een fusie aan met Bree. Deze club bestaat nog steeds met stamnummer 47 van Brabo.