.png)
%20(1)_edited.png)
.png)
.png)
Anderlecht
Op zondag 9 oktober 1949 speelt Anderlecht 1 tegen een Antwerpse selectie en Anderlecht 2 tegen Brabo. In de jaren 50 werden enkele spelers van Anderlecht geselecteerd voor de nationale ploeg. Crabeels, Roegen, De Keyser, Wuyts, Pieters, Kaison (soms Iraison) zijn enkele namen.
In 1953 worden ze derde in het nationaal kampioenschap na Elsene en Ijsberen. Ze speelden in de hoogste reeks tot 1957. Van 1960 speelden ze in 2de nationale tot ze in 1965 kampioen speelden en terug naar de hoogste klasse promoveerden.
In 1970 werden ze landskampioen om dan in 1973 terug te degraderen naar 2de nationale. De degradatie naar 3de kwam in 1977 waar ze wel onmiddellijk kampioen speelden. Dan volgde een verblijf in 2de nationale tot 1984 en in 1ste nationale, dat toen de tweede hoogste reeks was, tot 1987. Ten slotte speelde ze nog drie jaar in eredivisie waarna het doek viel in 1990 na een tiende plaats en veel
financiële problemen
Ze speelden in Paars-wit in de Simonetzaal in Anderlecht in de nabijheid van het Astridpark. Enekele spelers waren Demarque, Mika, Ganciu, Baugniet, Krogsetter, Vanecote, Sohie, Paskiewicz, Van der Goten en de gebroeders Vaillant
ASUB
Association Sportive Universitaire Bruxelloise
Bekende spelers: Sacha Koulberg, Jean-Pierre Brouhon, Horatio Nicolau, Romuald Paszkievicz, Stan Iwaniak, Renaud Vermeire, John Skalecky, Barbuta, Chris Dethier, Phil Dethier
Brandweer
Brabo
Brabo is al heel vroeg te vinden in de Belgische competitie. Samen met de Ijsberen en De Panne zijn zij de Antwerpse vertegenwoordigers. Ze moeten opboksen tegen het Brusselse geweld van Elsene, Asub, Rijkswacht en Anderlecht. In de beginjaren worden ze in het Antwerpse nog overwonnen door de Ijsberen die dan weer de duimen moesten leggen voor Elsene. In 1956 en 1957 verovert Spartacus als eerste niet Brusselse club de titel. Vanaf 1958 begint de dominantie van Brabo.
Brabo begon aan zijn reeks van 150 ongeslagen wedstrijden na de nederlaag op 6 januari 1962 tegen Rijkswacht met 0-3. De volgende wedstrijd, op 13 januari 1962 was tegen Brandweer en die werd gewonnen met 0-3. De 13 volgende wedstrijden van dat seizoen werden ook gewonnen. Daarna volgden 6 seizoenen zonder nederlaag. Bij het begin van het seizoen 68-69 stond de teller dus op 145. De eerste vier wedstrijden werden gewonnen en de 5de wedstrijd was tegen Houthalen op 20 december 1968. De volgende wedstrijd thuis tegen Barreeltje werd echter verloren na een scheidsrechterlijke beslissing in het nadeel van Brabo op matchbal. Zo kwam er na 150 wedstrijden zonder nederlaag een einde aan het rijk van Brabo dat elf seizoenen heeft geduurd. Elf maal na elkaar is nog steeds een record.
In de jaren 70 zakten ze stilletjes aan verder en verder weg in de stand. Tot ze in 1977 degradeerden. Daarna gingen ze een fusie aan met Bree. Deze club bestaat nog steeds met stamnummer 47 van Brabo.
Capci
Cercle d'Athlétisme du Personnel Communal d'Ixelles
CW Deurne
Coördinatie Weerstand Deurne
De vroegste vermelding die ik vind in de krant is op 26 maart 1955. Zij speelde toen in 1ste provinciale. Daar bleven ze tot en met 1957. Dat jaar werden ze provinciaal kampioen waarna ze in 1958 in 1ste nationale speelden. Dat verblijf duurde slechts een jaar. Ze eindigden 9de en degradeerden samen met De Panne terug naar 1ste provinciale.
In een artikel van september 1958 wordt er gewag gemaakt van een jaarlijks tornooi dat door de volleybalclub Coördinatie Weerstand Deurne wordt ingericht. De wedstrijden worden gespeeld op het Bisthovenplein.
In 1959 werden ze opnieuw provinciaal kampioen en promoveerden wederom naar 1ste nationale. De geschiedenis herhaalde zich want alweer degradeerde zij na een jaar nadat ze als 11de geëindigd waren. In 1961 en 1962 speelden ze in 2de nationale met respectievelijk een 3de en een 9de plaats.
In 1962 wordt vermeld dat ze een aderlating hebben onderaan. Enkele spelers gingen van CWD naar GMC, andere naar Freddy's, APS, Wit-Wit, Spartacus en Ijsberen. 1963 is het laatste jaar dat ik ze terugvind dit keer in 1ste provinciale met een 12de en laatste plaats als resultaat.
De Panne
De Panne was, in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, geen ploeg van aan de Belgische kust maar van Schoten. Ze waren gelinkt aan het gelijknamige hotel, restaurant, café en ook camping aan het kanaal Dessel-Schoten of in de volksmond Schotenvaart. In de directe omgeving vind je onder andere ook camping Het Veen waar Barreeltje is ontstaan.Tijdens de maand augustus 1949 werd in Schoten een zomertornooi georganiseerd waar 14 ploegen voor inschreven. Rijkswacht A&B, Westende A&B (ook een Schotens hotel), De Panne A&B, Antwerpse Zwemclub, Duikelaar, Red Sox, Ijsberen, Antwerpse BBC, Brabo VBC en Volba dat uiteindelijk forfait gaf.In april 1950 is De Panne terug te vinden in 1ste divisie (provincie Antwerpen) samen met Brabo, RTT, APS, Ijsberen, Maccabi en Antverpia. Ijsberen won de competitie.In 1953 wordt de club provinciaal kampioen en in 1957 nemen ze de plaats in van Menen in de nationale competitie. Ze eindigen dat jaar als 8ste van 10 ploegen en in 1958 10de en laatste. In 1959 spelen ze opnieuw in provinciale. In het seizoen 1959-1960 worden ze laatste en daarna is er niets meer van De Panne Schoten te vinden. Vermoedelijk gestopt of opgegaan in een andere club.
Elsene
Etterbeek
Gendarmerie Ecole
Harop Waterschei
Deze club werd in 1949 opgericht met hoofdzakelijk Poolse immigranten. Stichter was Edmond Gielen een arts aan het André Dumontziekenhuis. De eerste wedstrijden moest men noodgedwongen buiten de provincie spelen bijvoorbeeld tegen Poolse arbeiders uit de Borinage. Ze werden in 1951 de eerste Limburgse kampioenen. Ze werden dit opnieuw in 1952 waarna ze aan het nationaal kampioenschap in 1953 mochten deelnemen. De degradatie naar de provinciale reeksen volgde na datzelffde seizoen.
Ijsberen
Ze zouden met volleybal gestart zijn als opwarming vooraleer in het ijskoude water van het openlucht zwembad aan de Lakborslei te duiken. Ze speelden in de beginjaren in groen-witte uitrusting en hun terrein was gelegen aan de Desguinlei. Ze zijn ook enkele keren runner up geweest in het Belgisch kampioenschap onder andere in 1953.
In december 1955 wordt in de schoot van de Antwerpse zwemclub de Ijsberen een nieuwe volleybalclub opgericht onder voorzitterschap van dhr Thibau en met de heren Mesdagh en Stevens in steun. Deze club speelde hun wedstrijden in het Nachtegalenpark in Wilrijk met onder meer Kamiel Behn als speler.
In 1956 vind je ze terug in derde afdeling (provinciale). In 1957 in tweede provinciale en in 1964 in tweede nationale. Daarna gaan ze een fusie aan met Barreeltje en houden op te bestaan.
De Ijsberen in het prille begin met vlnr Roger Mesdagh, Louis Mesdagh, Louis Van Goey, Gust Dierckx, Herman Malfait, Jeannine Schrieckx, Jos Van Dooren, ?; ?, Georges Van Dooren, Thibau, gehurkt vlnr ?, Frans Schrieckx,Wiske Moldenauer, ?, ?, Bob Stevens, ?, Ward de Ravet.
Leuvense Zwemclub
Maccabi
Moeskroen
Priba
Spartacus
Spartacus vind ik als vroegste vermelding in de krant van 1955 in 1ste afdeling Antwerpen waar zij in de reeks zitten met Antwerpen, CW Deurne, Maccabi, APS, Carambas, De Panne, Viking en Antverpia.
Het jaar daarna spelen ze in nieuwe tenues in 1ste nationale met Ptiba,Moeskroen, Rijkswacht, Anderlecht, Etterbeek. In 1956 en 1957 worden ze landskampioen in aflossing van Elsene en voor de periode Brabo.
Dan ben ik het spoor even kwijt.
In 1960 worden ze 7de in 1ste nationale met de ploegen Leuvense ZC, Gendarmerie, Vorst, Sint-Joost, Elsene , CWD Woluwe , De Panne
1961 en 1962 ben ik het spoor bijster.
In 1963 vind ik ze terug in 2de nationale in de reeks met Barreeltje, Brabo, Kortrijk, GMC, SRA, Moeskroen, Red Star Roularia, Komen, Menen en Vilvoorde
1964 is hun laatste jaar. Ze speelden in 2de nationale en hun tegenstanders waren Kortrijk, Ijsberen, GMC, Moeskroen, SRA, Menen, Gevaert, Komen, Ukkel, Roularia en Oostende
Daarna gaan ze op in Smash Herentals dat dan weer opgaat in Rebels Lier dat dan weer algemeen forfait geeft in 1978.