Zoekresultaten

Geschiedenis van Volleybalclub 't Vestje Herentals later VT Herentals bekerwinnaar 1984 Het ontstaan Pasen 1964. Op het helicopterpleintje aan de Augustijnenlaan (waar nu zondags het marktje wordt gehouden) werd een net tussen 2 palen gespannen. In café 't Vestje in de Nonnenvest waren drie spelers zich in tenue aan het zetten: Jos De Busser, Sander Steynen en Staf De Schutter. Jos Dillen (de vierde man tot hier toe) was op zoek naar de achterblijvers die echter niet wakker te krijgen waren. Charel Jacobs, die "toevallig" een luchtje stond te scheppen (met zijn sportschoenen achter de rug) was de vijfde man. Sutte Goormans die "ook toevallig" zijn zus kwam bezoeken op de Vest maakte het zestal compleet. De eerste wedstrijd van VC 't Vestje kon aanvatten. Tegenstanders van deze oefenmatch was Krol Boys 2. Een ploeg die al wat ervaring had in de KWB-competitie. Al gauw stonden ze 2-0 achter tot twee toeschouwers een pint beloofden. Het resultaat was 3-2 winst voor 't Vestje. Tijdens het napraten werd beslist om in de KWB-competitie te starten. Versterking van de ploeg kwam er van Leo Dekort (die later nog mee zou kampioen spelen in tweede nationale), Ton Branders, Willy Van den Eynde (beide zouden later trainer van de ploeg worden) en René Moreels. Op het einde van deze competitie werd er een tweede plaats behaald en werd de bekerfinale verloren tegen Aerts met 1-3. Er werd besloten 1965 beter voor te bereiden door onder andere wekelijkse training te organiseren in zaal Roxy. Dit resulteerde in een kampioenstitel in de competitie en bekerwinst. Dat jaar werd er slechts 1 wedstrijd verloren namelijk tegen VC Poel. In het seizoen 1965-1966 werd er beslist om in de AVVV-competitie te starten (Algemene Vereniging Voor Vriendenclubs) onder de naam Netha. Al gauw kwamen ze er achter dat dit een enorm zware reeks was met spelers uit de Belgische nationale competitie zoals Hugo Huybrechts, Leo Verhoeven, Staf Verlooy en Vic Baillieu. Een verdienstelijke zesde plaats was het resultaat en de waardering als "de vinnigste ploeg". In de KWB-competietie werden er drie ploegen ingeschreven die alle drie kampioen speelden in hun reeks. Het fanionteam won voor de tweede maal eveneens de beker. In het seizoen 1966-1967 werd in de AVVV een tweede plaats behaald samen met Massive. Dextro werd kampioen. Er werd in 1967 besloten om met de Nederlandse trainer Marius Van der Maden in zee te gaan. Het werd voor de spelers een nieuwe visie op het volleybalspel. Dat jaar werd er voor de derde keer kampioen gespeeld in de KWB en werd ook voor de derde en definitieve maal de wisselbeker van de stad Herentals gewonnen. Er werd dan ook beslist om het volgende seizoen aan te treden in 2de provinciale van de Belgische Volleybalbond. Het eerste seizoen bij het Belgisch VolleyBal Verbond Seizoen 1967-1968 Marius Van der Maden, een Nederlander die samen met de Daffabrieken naar Oevel was afgezakt, werd de nieuwe trainer. Dit ging gepaard met een nieuwe visie op volleybal. Er werd verder gewerkt aan techniek, taktiek en conditie. Daarenboven werd er ook geïnvesteerd in nieuw materiaal. Dit resulteerde in een nieuw kampioenschao een derde bekeroverwinning in de KWB zomerkompetitie. Hierdoor kwamen ze definitief in bezit van de wisselbeker van de stad Herentals. Buiten het eerste team werd er in die kompetitie ingeschreven met nog drie ploegen. In de tweede reeks speelde ’t Vestje 2 ook kampioen. Om het nieuwe materiaal te kunnen bekostigen en om in te kunnen schrijven bij de BVBV werd er een paardenkoers op het sportcentrum ingericht. Er werd gestart in 2de provinciale, een nieuwe reeks vanwege het toenemen van het aantal ingeschreven ploegen. Het seizoen werd ongeslagen afgesloten en de promotie naar eerste provinciale was een feit. 2de provinciale Tegenstanders Brabo, stamnummer 47, was een ploeg uit Antwerpen (Deurne). Ze traden in de jaren 40 toe tot de BVBV. Ze werden 11 maal landskampioen namelijk onafgebroken van 1958 tot 1968. In 1968 werd tevens de beker van België gewonnen. Bekende spelers waren Eric Baeten, Pim Bossaerts, Willy Gommeren, Hugo Huybrechts, Horatio Nicolau en Ronny van Rie. De club hield op te bestaan in 1977. De Breese volleybalclub nam de club over. In 1980 fuseerden beide onder de naam Brabo Antwerpen. Het huidige Thuismakers Brabo Antwerpen is een voortzetting van First Antwerp Volley Team dat dan weer een voortzetting is van Smash Luchtbal en VC Zorgvliet Hoboken. KAPS is de Koninklijke Antwerpse Politie Sportkring. De volleybalclub Mortsel met stamnummer 127 bestaat reeds sinds 1955. In 1960 wordt er voor het eerst gepromoveerd naar de nationale reeksen. In 2025-2026 treden ze aan in Promo 1. Sodipa is SOciaal DIenstbetoon Personeel Antwerpen. Het werd opgericht in 1953 en groeide uit tot een vereniging voor o.a. zeilen, duiken, watersport … en volleybal. Turnhout is VC Turnhout dat landskampioen was van 1975 tot 1977. Ze wonnen eenmaal de beker van België. Sterspeler ws toen Jef Mol. In 1989 werd er samengegaan met Jeugdvrienden Turnhout en ontstond VC Technico Turnhout. In 1993 kwamen daar VC Zevendonk en VC Schrovoort bij en ontstond Volley Regio Turnhout en vanaf 2000 Volley Technico Turnhout. In 2013 werd er een fusie aangegaan met Smash Oud-Turnhout en ontstond het huidige VST Lions Groot Turnhout. Balvoc is een ploeg uit Balen die waarschijnlijk in het najaar van 1967 werd opgericht. In het seizoen 1967-1968 werd er namelijk aangetreden in 2de provinciale. De club bestaat nog steeds onder de naam BVC Balen met stamnummer 722. Ze treden momenteel aan in derde nationale. Volmar was bij de oprichting (stamnummer 520) in 1960 oorspronkelijk een ploeg uit Mariaburg. Later verhuisden ze naar Ekeren. Het eerste team speelt in2025-2026 in Promo 1. Team 't Vestje Brabo2 Kaps Antwerp 2 Mortsel Sodipa 2 Turnhout 2 Balvoc Bell 2 Volmar 2 Pl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 M Pt 18 36 18 34 18 31 18 28 18 26 18 25 18 24 18 24 18 21 18 17 Seizoen 1968-1969 1ste provinciale Het eerste jaar 1ste provinciale was een voortdurende strijd tegen de degradatie. Er kon geen beroep gedaan worden op Nekes Moreels en Leo De Kort was langdurig gekwetst. Toch een gemis van twee sleutelspelers. Het was pas tegen het seizoenseinde dat de motor aansloeg. Een zevende plaats was het resultaat. Marius Van der Made diende zijn ontslag in als trainer. Ondertussen werden er reeds 7 ploegen ingeschreven voor de zomerkompetitie, 3 herenploegen, een veteranenploeg, een juniores- en een kadettenploeg en een damesploeg. Wegens onenigheid met de organisatoren werd beslist om alle ploegen behalve de dames en de kadetten terug te trekken. Verder werd er beslist om een volleybalterrein aan te leggen naast het stamcafé. Dat werd op eigen kracht met veel vrijwillige arbeid bewerkstelligd. Op 9 augustus werd het terrein ingehuldigd ter gelegenheid van de dag van de volleybal. Een tweetal maanden voordien werd een internationaal tornooi ingericht. Dit word gewonnen door Barreeltje, een toenmalige topploeg uit Merksem. Tegenstanders Rebels Lier is in 1964 gesticht met stamnummer 497. In het seizoen 1969-1970 speelden ze kampioen in derde nationale. Ze gingen echter een fusie aan met Smash Cottage Herentals waardoor ze het volgend seizoen 1970-1971 in de hoogste klasse, eerste nationale, mochten aantreden. Ze speelden dan ook prompt landskampioen. Dit trucje deden ze nog eens over in 1972, toen ze eveneens de beker van België wonnen. In 1974 Behaalden ze hun derde landstitel. In 1978 werd er algemeen forfait gegeven en daarmee was het boeken toe voor Rebels Lier. Ex-spelers waren Jef en Eddy Mol, Hugo Huybrechts, Staf Verlooy, Leon Plas, Miel Bogemans… Frag VV Deurne Speelde in de Expohal in Deurne waar ook Brabo zijn thuiswedstrijden speelde. Een van de spelers was Georges Declercq die later bij 't Vestje speelde en ook topscheidsrechter was. Wit-Wit Antwerpen. Vabco Mol werd in 1960 opgericht onder de naam Volleybal Atletiek Basketbal Sint-Jan BerchmansCollege. Thans speelt de volleybalafdeling verder onder de noemer Molcoc Mol. Schoten (ik vind in de beginjaren enkel de ploeg De Panne Schoten terug). De ploeg die nu bij de KBVBV is aangesloten heet Sveka Schoten. De voorlopers van die club heten oorspronkelijk Belco en Berkenrode. Pl Ploeg M W V S> S<-1 PT 1 Rebels 21 21 0 62 7 42 2 Frag 21 18 3 56 19 39 3 Turnhout 21 18 3 35 32 39 4 Bell 21 15 6 51 23 36 5 Wit-Wit 21 10 11 40 39 31 6 Bus Lier 21 10 11 36 43 31 7 Volmar 20 8 12 36 42 28 8 t Vestje 21 7 14 33 46 28 9 Brabo 2 21 8 13 33 47 26 10 Vabco 21 5 16 31 53 26 11 Schoten 20 3 17 19 56 23 12 Antwerp 21 2 19 13 69 20 Pl Ploeg M W V S> S<-1 Pt 1 Bus Lier 22 22 0 66 12 44 2 Bell 22 20 2 64 22 42 3 Volmar 22 17 5 58 26 39 4 t Vestje 22 14 8 49 35 36 5 Balvoc 22 9 13 43 46 31 6 Wit-Wit 22 9 13 37 59 31 7 Schoten 22 8 14 36 53 30 8 Brabo 2 22 8 14 39 49 30 9 Antwerp 22 7 15 35 50 29 10 Berchem 22 7 15 33 54 29 11 Smash 22 7 15 31 53 29 12 Vabco 22 4 18 29 60 26 Seizoen 1969-1970 1ste provinciale Het derde seizoen begon met een nieuwe trainer. Ton Branders had het roer overgenomen. Er word meer nadruk gelegd op techniek en tactiek zonder de fysiek te verwaarlozen. Rudy Dillen, toen nog geen zeventien jaar, maakte zijn opwachting. . Het werd dan ook een overgangsjaar en een wissel op de toekomst. Dit resulteerde in een vierde plaats . Tegenstanders Bus Lier was ontstaan als de basketbalafdeling van de voetbalploeg SK Lierse onder de naam BBC Lier. De naam werd gewijzigd in Baket Uw Sport toen Louis Busschots de ploeg gekocht had in 1964. De sponsor was echter Bus Fruit van Louis Busschops. Er werd voor die naam gekozen omdat naamsponsoring toen niet mocht. Hieruit groeide later de volleybalclub. Waarschijnlijk is Guco Liet hier uit ontstaan. Smash Cottage Herentals werd de eerste Herentalse ploeg die er in slaagde naar de hoogste nationale reeks te promoveren. Ze speelden in 1969 kampioen in 2de nationale en traden het seizoen 1969-1970 aan in 1ste nationale. Later lukten daar nog ’t Vestje en Sint-Janskring bij de heren en Sint-Antonius bij de vrouwen in. Ze wisten zich te handhaven en in het seizoen 1970-1971 gingen ze een fusie aan met Rebels Lier dat kampioen was gespeeld in 3de nationale en hierdoor mochten aantreden in 1ste nationale in de plaats van Smash. Rebels werd dat jaar prompt landskampioen. Waarschijnlijk is dit een uniek feit, kampioen spelen in 3de nationale en het volgende jaar reeds landskampioen worden. Oprichting gewest Herentals Verder werd er door Marius Van der Maden en Jos Dillen het initiatief genomen, na overleg met het provinciaal comité, om het gewest Herentals op te richten. Zij wilden in de omgeving van Herentals een competitie tot stand brengen voor ploegen die geïnteresseerd waren om toe te treden tot de BVBV. Er werd io 29 maart 1970 gestart met een zomercompetitie waaraan 7 ploegen deelnamen waaronder 3 van ’t Vestje. Het werd een moeizame start van een toch nog geslaagd experiment. ’t Vestje 1 werd kampioen voor ’t Vestje 2. Seizoen 1970-1971 1ste provinciale De spelers dat jaar waren Leo Dekort, Charel Jacobs, Karel Vervecken, Fons Dams, Rudy Dillen, Jan Van Walsum, Sus Meir, Fons van de Peer en Paul De Belser. Trainer-coach was Ton Branders. Van het begin af aan viseerden ze de titel. De thuiswedstrijden werden niet langer in de gemeentelijke feestzaal van Westerlo gespeeld, maar in de pas opgetrokken luchtdraaghal. In de volksmond “de blaas” geheten. Het werd een heel succesvol jaar. Er werd enkel met 3-2 verloren bij Volmar Ekeren. De rest waren overwinningen. Na vier jaar BVBV was de doorbraak naar de nationale reeksen een feit. Enkele uitslagen Berchem – ’t Vestje 1-3 Antigoon – ’t Vestje 0-3 SRGA – ’t Vestje 0-3 Volmar – ’t Vestje 3-2 ’t Vestje – Berchem 3-0 Wit-Wit – ’t Vestje 1-3 ’t Vestje – Balvoc 3-2 ’t Vescje – Schoten 3-0 ’t Vestje – Volmar 3-0 Eerste seizoen in de nationale reeksen Seizoen 1971-1972 SRA - t Vestje 3-1 't Vestje - Neerpelt 3-1 Thier Brau - 't Vestje 1-3 Dilbeek - 't Vestje 3-0 't Vestje - C. Maaseik 3-1 Sodipa - 't Vestje 2-3 't Vestje - Betekom 3-2 Dilsen - 't Vestje 1-3 Overpelt - 't Vestje 3-0 't Vestje - Lanaken 3-0 't Vestje - Dilbeek 3-2 't Vestje - SRA 3-0 Neerpelt - 't Vestje 3-0 't Vestje - Thier Brau 3-0 C. Maaseik - 't Vestje 0-3 't Vestje - Lanklaar 3-0 't Vestje - Sodipa 3-0 Betekom - 't Vestje 3-2 't Vestje - Dilsen 3-1 't Vestje - Overpelt 2-3 Lanaken - 't Vestje 0-3 Lanklaar - 't Vestje 2-3 Pl Ploeg M W V S> S<-1 Pt 1 t Vestje 22 21 1 65 16 43 2 Volmar 22 19 3 59 17 41 3 Antigoon 22 18 4 59 26 40 4 Brabo 2 22 15 7 51 30 37 5 Balvoc 22 12 10 46 35 34 6 Berchem 22 12 10 36 42 31 7 Radak 22 11 11 41 43 33 8 Wit-Wit 22 7 15 35 52 29 9 Antwerp 22 7 15 32 55 28 10 Schoten 22 6 16 28 59 28 11 SRGA 22 3 19 24 62 24 12 Gembra 22 1 21 15 64 23 1972-1973 Vierde nationale C 1973-1974 Derde Nationale A Spelers: Leo De Kort, Ronny Lauwers, Jan Van Walsum, Jan Swerts, Rudy Dillen, Willy Verwimp, Staf Davidson, Sus Meir, Georges Declercq, Fons Dams, Staf Torfs, Jan Claes, Marc Jaques 1974-1975 Tweede Nationale B 1975-1976 Eerste nationale Asub, Rebels, Turnhout, Ibis, Brabo, Red Star, Sparvoc, Hörmann, Rembert, Ruisbroek, VTS 8ste plaats met 9 gewonnen en 13 verloren wedstrijden, 41 sets voor 49 tegen, 31 punten: behoud Spelers Eric Baeten, Jan Claes, Rudy Dillen, Marc Jaques, Ronnie Lauwers, Sus Meir, Wilfried Muyldermans, Roger Ribbens, Jan Spillemaeckers, Dennis Van Thielen, Guy Verstraelen, Rudy Wijnants Trainer Eddie Mol 1976-1977 Eerste nationale Turnhout, Ibis, Hörmann, Maaseik, Rebels, Asub, Red Star, Sparvoc, Rembert, Brabo, Wetteren 9de plaats met 9 gewonnen en 13 verloren wedstrijden, 38 serts voor 51 tegen, 31 punten: behoud 1977-1978 Eerste nationale Ruisbroek, Rebels, Ibis, ASUB, Rembert, Red Star, Maaseik, Sparvoc, Machelen, Turnhout, Hörmann 11de plaats met 5 gewonnen en 17 verloren wedstrijden, 33 sets voor 59 tegen, 27 punten: degradatie Spelers Eric Baeten, Johnny Binnemans, Jan Claes, Ivan Dillen, Rudy Dillen, Roger Geens, Harry Geeraerts, Frank Lieferink, Herman Mertens, Paul Mertens, Roger Ribbens, Dennis Van Thielen Trainer Jean Servais 1978-1979 Tweede nationale Deinze, Opglabbeek, Olaerts, Sint-Niklaas, Heusden, Wetteren, Temse, Hades, Seraing, Hemelveerdegem, Mortsel Kampioen met 19 gewonnen en 3 verloren wedstrijden, 63 sets voor, 22 tegen, 41 punten: promotie 1979-1980 Ereklasse Red Star, Neerpelt, Maaseik, Machelen, Sparvoc, Hörmann, Ibis, Ruisbroek, Kruikenburg, ASUB, Maasmechelen 8ste plaats met 7 gewonnen en 15 verloren wedstrijden, 31 sets voor, 49 tegen, 29 punten: behoud 1980-1981 Ereklasse Ruisbroek, Kruikenburg, Ternat, Hörmann, Ibis, Maaseik, Maasmechelen, ASUB, Machelen, Sparvoc, Zonhoven, Turnhout 6de plaats met 10 gewonnen en 12 verloren wedstrijden, 43 sets voor, 46 tegen, 32 punten: behoud 1981-1982 Ereklasse Red Star, Zonhoven, Maaseik, Hörmann, Maasmechelen, Machelen, Sparvoc, Ruisbroek, Opglabbeek, Kruikenburg, Ibis 5de plaats met 14 gewonnen en 8 verloren wedstrijden, 47 sets voor, 35 tegen, 36 punten: behoud Spelers Johnny Binnemans, Peter Cambré, Guy De Beer, Chris Dethier, Francis Dillen, Ivan Dillen, Rudy Dillen, Harry Geeraerts, Marc Spaenjers, Eddy Stoelen, Danny Van Limbergen, Rudy Wijnants Trainer Sjef Partouns 1982-1983 Ereklasse 4de plaats met 16 gewonnen en 12 verloren wedstrijden, 63 sets voor, 47 tegen, 44 punten: behoud Spelers Leo Lubijevski, Guy De Beer, Rudy Dillen; Cis Dillen, Patrick Van Meerbeeck, Peter Cambré, Kurt Heyninck, Danny Schellekens, Marc Spaenjers, Eddy Stoelen 1983-1984 Ereklasse Ibis, Zonhoven, Kruikenburg, Hörmann, Roeselare, Maaseik, Sparvoc, Temse, Opglabbeek, Red Star, Rembert 1984-1985 Ereklasse Ibis, Lennik, Kruikenburg, Hörmann, Roeselare, Temse, Zonhoven, Opglabbeek, Rembert, Maaseik, Ternat 6de plaats met 13 gewonnen en 19 verloren wedstrijden, 45 sets voor 45 tegen, 43 punten: behoud Spelers Vladimir Bogoevski, Patrick Van Meerbeeck, Srbinovski, Chris Dethier, Peter Cambré, Eddy Stoelen 1985-1986 Ereklasse Maaseik, Lennik, Kruikenburg, Ibis, Roeselare, Rembert, Zonhoven, Sparvoc, Maasmechelen, Opglabbeek, Genk 11e plaats met 4 gewonnen en 18 verloren wedstrijden, 17 sets voor, 56 tegen, 26 punten: degradatie 1986-1987 Eerste Nationale Anderlecht, Sipico, Genk, Athus, Marke, Vorst, Zele, 't Wipke, Merksplas, Achel, Deurne Kampioen met 21 gewonnen en 1 verloren wedstrijd, 63 sets voor, 18 tegen, 43 punten: promotie 1987-1988 Ereklasse Zonhoven, Roeselare, Lennik, Maaseik, Torhout, Ternat, Anderlecht, Kruibeke, Maasmechelen, Sparvoc, Opglabbeek 9de plaats met 11 gewonnen en 11 verloren wedstrijden, 46 sets voor, 38 tegen, 33 punten: behoud 1988-1989 Ereklasse Roeselare, Zonhoven, Lennik, Maaseik, Rembert, Maasmechelen, Anderlecht, Moeskroen, Kruikenburg, Red Star 3de plaats met 16 gewonnen en 6 verloren wedstrijden, 53 sets voor 35 tegen, 38 punten: behoud 1989-1990 Ereklasse Anderlecht, Roeselare, Lennik, Ternat, Zele, Zonhoven, La Calamine, Maaseik, Moeskroen 4de plaats met 14 gewonnen en 6 verloren wedstrijden, 48 sets voor, 26 tegen, 34 punten: behoud Naar Boven

Geschiedenis van historische volleybalclub uit België jaren 70 Volgens een artikel van 20 november 1971 in GVA boomde de volleybalsport. In een interview stelt Jean De Clercq, toen verantwoordelijke voor de competitie, dat er een groei is in een jaar tijd van 45 naar 65 ploegen en van 1000 naar 1200 leden in de provincie Antwerpen. In België waren er in 1950 een 2000 leden, in 1965 5000 en ten tijde van het interview 17000 leden. Dit had echter niet enkel voordelen. Er was een nijpend tekort aan geschikte zalen. De prille beginjaren werden gedomineerd door Brusselse clubs, Leopold Club Ukkel, ASUB, Elsene. In 1957 werden ze afgelost door de Antwerpse clubs Spartacus en natuurlijk Brabo dat 11 maal na elkaar landskampioen werd. In de jaren 70 zag men echter die Antwerpse clubs ten onder gaan. Ijsberen worden Barreeltje dat dan weer fuseerd met Lebbeke, Spartacus gaat samen met Smash Herentals dat samengaat met Rebels Lier dat verdwijnt, Brabo fuseert met Bree. De fakkel wordt in dat decennium overgedragen aan de provinciesteden Lier, Turnhout en Kortrijk. Lier bestaat ondertussen niet meer, Kortrijk is samengegaan met Roeselare en Turnhout heeft na vele fusies hun thuis gevonden in Oud-Turnhout. We beginnen de jaren 70 met Anderlecht, ASUB, Atlas, Barreeltje, Brabo, GMC, Hoevoc, Kortrijk, Sipico, Smash, Rembert en VTS. Kortrijk is het best vertegenwoordigd met 3 clubs, Kortrijkse, Atlas en VTS. Met Rembert er bij zijn er 4 Westvlaamse clubs. Brabant met Brussel er bij tekent present met 3 clubs. Er zijn 4 ploegen uit de provincie Antwerpen en Hoevoc is de enige vertegenwoordiger uit Limburg. Na tien seizoenen zijn daar enkel Asub en Hoevoc dvan overgeschoten. We zien dat Limburg zich als volleybalprovincie profileert met 5 vertegenwoordigers. Brabant heeft er 4, Antwerpen 2 en West-Vlaanderen 1. Het zwaartepunt heeft heel het land doorkruist en is verschoven van West Vlaanderen naar Limburg. In heel deze periode zien we geen enkele ploeg uit Wallonië of uit Oost-Vlaanderen. Kampioenen 1970 Anderlecht 1971 Rebels 1972 Rebels 1973 Rembert 1974 Rebels 1975 Turnhout 1976 Turnhout 1977 Turnhout 1978 Ibis 1979 Ibis 1969-1970 De strijd ging lang tussen 3 kandidaten. Brabo, dat op 5 westrijden van het einde 2 zeges voor stond op Barreeltje en Anderlecht maar dan verloor tegen Asub en datzelfde Anderlecht. Deze won dan ook nog eens het onderling duel tegen Barreeltje. Anderlecht vierde dat jaar zijn enige landstitel. Ze wonnen dit op setgemiddelde tegen Brabo dat evenveel punten had. Nieuwe ploegen dat jaar waren Atlas Kortrijk en Smash Herentals, Verdwenen aan het einde van het seizoen GMC en Kortrijkse. 1970-1971 Dit seizoen werd gedomineerd door nieuwkomer Rebels Lier dat door een fusie met Smash Herentals recht uit derde nationale kwam en meteen landskampioen werd. Rebels kon rekenen op Staf Verlooy, Hugo Huybrechts, Louis Van Heurck, Danny Van Dijck, Vennekens, Van Mierlo en Jef Mol. 1971-1972 De dominantie van Rebels was dit jaar nog groter. Ze speelden kampioen zonder een verliesmatch en met 4 punten meer dan het Rembert van Roger Maes. Diezelfde speler ging wel met de eerste trofee van speler van het jaar lopen voor Jef Mol van Rebels. Het verschil in punten was echter heel groot. Tot 1979 zouden zij de trofee onder hun twee verdelen met een lichte voorkeur voor Jef Mol. Pas in 1980 doorbrak Jan Vangheluwe de hegemonie. 1972-1973 In 1973 won Roger Maes zijn eerste van drie landstitels. Zijn enige met Rembert, de overige twee won hij met Ibis Kortrijk. Het verschil met Rebels werd gemaakt door een beter setgemiddelde. De afstand met de derde, ASUB was echter wel groot. Hier was de prijs van beste volleyballer dan weer voor Jef Mol die het haalde met 5 punten voor Roger Maes. 1973-1974 De laatste van Rebels die al bij al een korte regeerperiode hadden. De landstitel in 1971 als nieuwkomer veroverd om in 1979 het laatste jaar mee te draaien in de hoogste klasse, te degraderen en vervolgens reeds te stoppen. 1974-1975 Jef Mol die al enkele jaren in Turnhout speelde, veroverde zijn tweede landstitel met Turnhout. Hij werd speler van het jaar met een enorme voorsprong op Ronny Rongé van Genk. Ze pakten de titel met 6 verliesmatchen en 1 punt voorsprong op vier ploegen, ASUB, Rebels, Hoevoc en Brabo. 1975-1976 Bij de tweede landstitel had Turnhout al wat meer ruimte, 2 punten op ASB en 3 op Ibis dat voor het eerst komt meedoen voor de prijzen. Mijn club, 't Vestje Herentals (voor het gemak gewoon Herentals) komt voor het eerst piepen. 1976-1977 In 1977 behaalt Turnhout zijn laatste landstitel met ruime voorschot (5 punten) op Ibis. Brabo degradeert en zal fuseren met Bree dat nog altijd (2026) met het stamnummer 47 speelt. Ook Rembert dat enkele jaren er voor nog kampioen speelde, weet zich ternauwernood te redden. Voor wie het wil weten, dit was ook mijn eerste jaar op de bank bij Herentals. Ik zou er nooit afraken. 1977-1978 De eerste van Ibis en de tweed van Roger Maes. Voor Jef Mol de vijfde en laatste trofee van speler van het jaar. Turnhout, Ruisbroek en Red Star zijn de dichtste achtervolgers. 1978-1979 De laatste maal Roger Maes zowel voor de landstitel als voor de trofee van beste speler. Na dit jaar zoekt hij lagere regionen op. Jef Mol is ondertussen verhuisd naar Ruisbroek dat nu ook meedoet voor de titel. Clubs Naar Boven

Kruibeke Kruikenburg De club ontstond door leerlingen van het Sint-Jozefsinstituut in Ternat vanuit het jeugdhuis Kruikenburg. De eerste aansluiting bij de volleybalbond dateert van 1967 in derde provinciale met Fons De Brandt als eerste voorzitter. De thuisbasis was het kasteelplein van Kruikenburg. Na twee jaar stond de club in eerste provinciale waar het een aantal jaren zou verblijven. De promotie naar 4de nationale was in 1975 een feit. In 1979 werd de poort naar het nieuw opgerichte ereklasse ingebeukt. Dat gebeurde met stijl want ze werden prompt vice-kampioen na gebuur Ruisbroek. In het seizoen 1980-1981 werd de finale van de beker van België bereikt waar met 3-1 werd verloren van Ibis. In 1981 werd Jan De Brandt gekozen als speler van het jaar. Het volgende seizoen werd de finale van de beker opnieuw bereikt. Dit maal werd er met 3-2 gewonnen tegen Zonhoven. Kruikenburg slaagde er in 3 maal na elkaar de finale van de beker te bereiken. Er werd echter weer tegen Ibis verloren. In 1984 won de club brons in de CEV-cup. In april 1986 stopte het avontuur in de hoogste klasse wegens geldgebrek. Er werd niet meer ingeschreven voor het nieuwe seizoen en de plaats werd ingenomen door Sint-Janskring Herentals. Kruikenburg startte dat seizoen in 3de landelijke waar het opnieuw Ruisbroek tegenkwam. Winnaar van de beker van België in 1982 3de plaats CEV-cup Bekende spelers: Dominique Baeyens Jan De Brandt Filip Van Huffel Spelers van het jaar: Jan De Brandt 1981 bron: Wikipedia Lennik Opglabbeek Roeselare Sint-Janskring Ternat Zonhoven

Pl Team Gemeente Weds Ptn 1 ASUB Vorst 5 9 2 Athlon Ieper 5 9 3 Charleroi 5 7 4 Anderlecht 5 5 1 ADS La Louviere 5 9 2 Atheneum Elsene 5 9 3 Atlas Kortrijk 5 7 4 CAPCI Elsene 5 5 1 ASUB Vorst 2 Athlon Ieper 3 Charleroi 4 Anderlecht 1 ADS La Louviere 2 Atheneum Elsene 3 Atlas Kortrijk 4 CAPCI Elsene 't Vestje Maaseik Maasmechelen Overpelt Diepenbeek Neerpelt Anderlecht Blauvog Heusden Achel Sipico Guco 22 22 22 22 22 22 22 22 22 22 22 22 41 39 38 37 36 33 32 31 30 28 27 23

Clubs Hier zien we veel meer nieuwe clubs verschijnen. Terwijl er in de jaren 80 weinig verloop van clubs was, is dat in de jaren 90 wel het geval. Zellik verschijnt en verdwijnt. Enkele andere ploegen verblijven maar een jaartje in de hoogste reeks. De dominantie van Maaseik begint hier. Eerst neemt Zellik de fakkel over maar in 1995 is het de beurt aan Maaseik. Na de titel in 1991, met Eddy Evens, begint Maaseik aan een indrukwekkende reeks. Vanaf 1995 zijn er nog maar 2 ploegen die kampioen spelen, elk in totaal 16 keer (2025). De heerschappij van Maaseik en Roeselare begint. De Belgische competitie behoort op dat moment tot de subtop van Europa. Maaseik bereikt tweemaal de finale van de Championsleague. Roeselare doet dit in de CEV-cup. Kampioenen 1990 Rembert 1991 Maaseik 1992 Zellik 1993 Zellik 1994 Zellik 1995 Maaseik 1996 Maaseik 1997 Maaseik 1998 Maaseik 1999 Maaseik

De prille beginjaren van het Belgisch volleybal vanf 1945 Clubs Voor dat er sprake was van een nationale bond of een nationale competitie werd er natuurlijk ook al gevolleybald. De sport is tenslotte al in de 19de eeuw ontstaan. In een artikel van 12 april 1934 in de Gazet van Antwerpen is er sprake van een exhibitiematch tussen twee scholen van het leger en de luchtmacht. Het wordt daar omschreven als een soort tennis, 9 tegen 9. Uitzonderlijk werd er niet naar 21 punten gespeeld maar naar 2 ontmoetingen van 30 minuten met daartussen een korte pauze. Duidelijk andere regels. De beginjaren werden gedomineerd door Elsene dat 7 maal na elkaar kampioen speelde. Na de overgangskampioen Spartacus begon het tijdperk Brabo. Hoe de competitie tot 1953 werd georganiseerd is mij niet duidelijk. Waarschijnlijk speelden de kampioenen van de verschillende regio's tegen elkaar om uit te maken wie kampioen werd, maar dit is slecths een veronderstelling. Het eerste kampioenschap werd door uitsluiten Brusselse clubs betwist. Winnaar werd Leopold Club uit Ukkel, nu vooral gekend als hockeyclub en als tennisclub. De eerste kampioenen 1945 Leopold Club Ukkel 1946 ASUB (op de foto) 1947 Ecole de Gendarmerie 1948 Ecole de Gendarmerie 1949 Ixelles SC 1950 Ixelles Sc 1951 Ixelles SC 1952 Ixelles SC 1953 Ixelles SC 1954 Ixelles SC 1955 Ixelles SC 1956 Spartacus 1957 Spartacus 1958 Brabo 1959 Brabo Europees kampioenschap 1948 Italië - België 3-0 Frankrijk - België 3-0 België - Nederland 3-1 1. Tsjechoslowakije 10p 2. Frankrijk 8p 3. Italië 6p 4. Portugal 4p 5. België 2p 6. Nederland 0p Propagandawedstrijd 1949 Onder de vlag van het Belgisch VolleyBal Verbond wordt een wedstrijd in het Antwerpse georganiseerd tussen de laatste twee landskampioenen namelijk Elsene tegen de Rijkswachtschool. De uitslag was 3-2 voor Elsene. Men hoopte dat dat de aanzet werd tot de organisatie van een Antwerps kampioenschap tussen de reeds bestaande ploegen die dan zouden toetreden tot de bond. Deelnemende ploegen waren Rijkswacht Antwerpen, Antwerpse zwemclub, Duikelaar SC, Red Sox, Wenduyne SV, Westende, Volba, Brabo SC, Antwerpse BBC, Ijsberen. Wenduyne, Westende en De Panne waren horecazaken langs het kanaal in Schoten. De halve finale werden betwist door Rijkswacht A - Rijkswacht B en AZC - De Panne. Reeks A 1. Rijkswacht B 2. Antwerpse Zwemclub 3. Wenduyne Schoten 4. Duikelaar 5. Westende A Schoten 6. Red Sox 7. De Panne B Schoten Reeks B 1. Rijkswacht A 2. De Panne A Schoten 3. Westende B Schoten 4. Ijsberen 5. Antwerp BBC 6. Brabo VBC 7. Volba (ff) 1950 Vanaf 1950 is er meer berichtgeving over volleybal. Voornamelijk het Antwerpse volleybal. Het provinciaal comité Antwerpen richt midden januari een wintertornooi is met als deelnemende ploegen RTT, Brabo I en II, Ijsberen, SRA, Antwerpia, Miami, APS. SRA is Rijkswacht Antwerpen, APS Antwerpese Politie. Op 28 januari is er de interland België - Nederland door de Belgen met 3-0 gewonnen (15-13, 15-8, 15-13). De ploeg bestond uit Demarsin, Geysen, Iraison, Grandain, Vandeputte en Servais van Elsene, Arnould van de Rijkswacht Brussel, Vanaudenaerde van de Universiteit van Brussel, Roeges en Gabriels van Anderlecht. In een artikel van 7 maart wordt er bericht over een 'aankomende' wedstrijd tussen een Antwerpse selectie en Jette Police. Hierin wordt gesteld dat deze laatste een van de sterkste ploegen van het land is. Aan het paastornooi van Antverpia deden mee Antverpia I en II, Brabo, De Panne, Maccabi, RTT, Ijsberen en APS. De eindstand van de competitie van het gewest Antwerpen Ijsberen 10 Brabo 9 Antwerpia 8 De Panne 8 APS 3 Maccabi 3 RTT 1 APS is Antwerpse Politie Sportkring Royal Ixelles SC werd dat jaar landskampioen. Hierover is geen verdere info beschikbaar. Op 16 december was er opnieuw een interland België - Nederland 3-0 Coach Arnold koos Demarsin, Ghysens, Grandain, Servais, Iraison, Vanaudenaerde, De Keyser, Verhoeven en Roeges. 1951 Einde maart werd er een paastornooi georganiseerd door Brabo VC. Hieraan namen de volgende ploegen deel: SK Rijkswacht, Brabo I en II, Ijsberen, Antwerpia, De Panne KC, Antwerpse Politie SK. Begin april begon het provinciale kampioenschap met RTT, Antverpia, Brabo A en B, APS, SCK, De Panne, Maccabi. Einde mei was er de interland Nederland - België gewonnen door België met 1-3. De nationale ploeg bestond uit Gheysen, Demarsin, Servais, Grandain (Elsene), Van Biesen (Rijkswacht Brussel). Verhoeven (Brabo), Tettaert (IMEP) en De Keyser (Anderlecht). Midden september speelt België het Europees kampioenschap met als tegenstanders in Poule 1: Rusland en Italië. Er wordt met 3-0 verloren tegen Rusland en met 3-1 gewonnen van Italië. Rusland 2 pt België 2pt Italië 2 pt Daarna wordt er nog 4 maal verloren met 3-0. Eerst tegen Roemenië, daarna tegen Bulgarije vervolgens tegen Frankrijk en ten slotte alweer tegen Rusland. Een uitslag tegen Joegoslavië heb ik niet gevonden. Mogelijk is die wedstrijd niet gespeeld. 1. Rusland 2. Bulgarije 3. Frankrijk 4. Joegoslavië 5. Roemenië 6. België Rusland (eigenlijk de Sovjet-Unie) werd Europees kampioen voor Bulgarije en Frankrijk. De Belgische nationale ploeg bestond uit Verhoeven, Demarsin, Servais, Gheysen, Grandain, Van Audenaerde en Kempenaers. Einde november is er weer een interland tegen Nederland. Ditmaal wint België met 3-2 met De Keyser, Iraison, Gheysen, Demarsin, Servais, Grandain, Tettaert, Van Biesen, Le Charlier en Verhoeven Landskampioen werd Royal Ixelles SC vermoedelijk voor Jette Police. 1952 Midden februari is er de interland België - Frankrijk. De overwinning ging naar de Fransen met 3-0. De nationale ploeg bestond uit Demarsin, Gheysen, Servais, Grandain allen Elsene, Verhoeven van Brabo, De Keyser, Iraison, Wuyts van Anderlecht en LeCharlier van Phoebus Brussel. Goddaert wordt verkozen als voorzitter van het BVBV. Er wordt beslist om vanaf 1953 een ere-afdeling in het leven te roepen met de eerste drie clubs van de provinciale kampioenschappen. Op 20 en 21 juli richt De Panne V.C. aan de Schotenvaart haar jaarlijks tornooi in. Deelnemende ploegen waren Antverpia, APS, Brabo, Brandweer, De Panne en Harop Genk. In Antwerpen werden de Ijsberen provinciaal kampioen De Ijsberen speelden daarna tegen Elsene voor het nationaal kampioenschap. Elsene wint die wedstrijd met 3-0 (15-4, 15-3, 15-12) en wordt al voor de vierde maal landskampioen. Artikel van oktober 1965 in GVA: 20 jaar BVBV In dat artikel wordt gezegd dat er pas in 1953 een echt nationaal kampioenschap ingericht werd. In 1959 kwam er een tweede nationale reeks bij en in 1962 een derde nationale. In 1965 waren er in de provincie Antwerpen 575 leden. In Brabant 1084, West-Vlaanderen 1380, Oost-Vlaanderen 508, Henegouwen 199, Luik 253, Luxemburg en Namen 166. Het aantal clubs per provincie was: Brabant 22, West-Vlaanderen 17, Antwerpen 16 Limburg 12, Oost-Vlaanderen 10, Luik 7, Henegouwen 4 en Luxemburg 2. Namen worden niet genoemd, In 1958 werd het officieel een zaalsport. 1953 De kompetitie in de nationale reeks gaat van start. De deelnemende ploegen zijn Elsene, Ijsberen, Brabo, Anderlecht, Moeskroen, Harop Waterschei en Maccabi. Dat resulteerde in een vijfde achtereenvolgende landstitel voor Elsene. Runners up waren de Ijsberen. Maccabi en Waterschei degradeerden. Ploegen in het gewest Antwerpen waren De Panne, Brandweer, Antverpia, APS, SRA, Carambas, SCK, Egoo, Duikelaar, SAS. 1954 Begin april richt Brabo voor haar vijfjarig bestaan, een internationaal tornooi in met als tegenstanders Tourcoing uit Frankrijk, SMH uit Nederland, Brabo en Elsene. Eind april begonnen de nationale kampioenschappen met opnieuw 8 ploegen Priba, Etterbeek, Brabo, Moeskroen, Elsene, Ijsberen, Anderlecht en de Rijkswachtschool. Nieuwkomers waren Etterbeek, Priba (soms Uniprix genoemd) en de Rijkswachtschool. Op het einde van de competitie was nummer zes binnen voor Elsene. De Ijsberen degradeerden. Half mei werd de interland Nederland - België gespeeld. 3-0 voor onze noorderburen (15-13, 15-12, 15-13). Onze ploeg bestond uit De Keyser, Iraison, Wuyts (Anderlecht), Mangelschots (Brabo), Deckers (De Panne), Demarsin, Lens, Servais (Elsene), Tettaert (Rijkswacht) en Verhoeven (Ijsberen). Einde van die maand was er België - Frankrijk. 0-3 voor onze zuiderburen. Er waren geen nieuwe namen te vermelden in de nationale ploeg. 1955 In dat jaar ging de strijd tussen 7 ploegen Priba, Anderlecht, Rijkswachtschool, Elsene, Brabo, S.A.S. (Sint Anna Strand) en Moeskroen. Nieuwkomers waren SAS (Sint-Annastrand). Elsene werd kampioen en SAS degradeerde meteen weer.. Einde augustus werd in Brussel de 3de volleybaldag georganiseerd. Dit werd beschouwd als de nationale cupwedstrijd waaraan de 24 beste ploegen van het land deelnamen. Antwerpse ploegen waren Brabo, Spartacus, SAS, CW Deurne, Antverpia en De Panne. De sterkste Brusselse ploegen waren Royal Ixelles SC, Rijkswachtschool en Priba. In de schoot van de Antwerpse Zwemclub de Ijsberen werd een nieuwe volleybalploeg opgericht. Ze speelden in het Nachtegalenpark in Wilrijk. Enkele genoemde spelers waren,Schrickx, Van Dooren, Malfait, Behn en Deswert. Op 24 november verschijnt er een artikel in de GVA getiteld "Nieuw Belgisch Volley-bal proces. Hierin wordt gesteld dat het tijd is dat de jeugd het overneemt van de ouderen. Bedoeld wordt de Elsenespelers Demarsin, Servais, LeCharlier die als veteranen bestempeld werden. 1956 De Belgische beker werd betwist in de Heizelpaleizen. Het tornooi werd gewonnen door Elsene dat in de finale Spartacus met 3-0 versloeg. Het volleybalseizoen liep in de beginjaren van het voorjaar tot in de zomer. Na de zomer begon het zomerseizoen. De opnieuw 8 ploegen die dat jaar voor de titel streden waren Elsene, Brabo, Priba, Moeskroen, Anderlecht, Gendarmerie, Etterbeek, Spartacus. Etterbeek en Spartacus waren nieuw. Moeskroen en Priba zouden degraderen. De Antwerpse ploeg Spartacus, die in groen-rood speelde, doorbrak de hegemonie van Elsene. De opkomende jeugd met Verhoeven en Van Dooren bewezen dat de toekomst voor hen was. . In Parijs werden de wereldkampioenschappen gehouden zonder een noemenswaardige rol voor de Belgen. België - USA 0-3 België - Ciba 3-1 België - DDR 2-3 België- Brazili_E 0-3 Belgi*e -Portugal 1-3 België - Italië 0-3 België Nederalnd 0-3 België - Korea 2-3 België-Oostenrijk 3-2 Belgie¨- Israel - 1-3 1957 In 1957 ging het tussen 10 ploegen Brabo, Spartacus, Gendarmerie, Vorst, Elsene, Woluwe, Sint-Joost, Etterbeek, Anderlecht en De Panne. Bij Spartacus speelden Truyens, Bailleul en Prosec. Alhoewel deze laatsten niet meededen aan de vijfde volleybaldag won Spartacus toch de beker. 1. Spartacus, 2. Gendarmerie, 3. Elsene. Spartacus won ook de nationale titel. De Panne, Sint-Joost, Vorst en Woluwe waren gepromoveerd en Etterbeek en Anderlecht zouden degraderen. Antigoon, GMC, Brandweer en Barreeltje worden vermeld als ploegen in 3de provinciale. Er werden ook voorzichtige stappen gezet om van volleybal een zaalsport te maken. Verdwijnen uit 1ste nationale Anderlecht en Etterbeek 1958 Op 6 januari werd er een wedstrijd gespeeld tussen Spartacus, de kampioenen en de Rest van België. Bij Spartacus speelden Verhoeven, Van Dooren, Truyen, Behn, Bailleul en Claeys. De Rest trad aan met Mol, Bossaerts, Servais, Tanghe, Diegenant en Pelgrims. Na de wedstrijd werd Mila Hrdlicka, de genaturaliseerde Tsjech die bij Ijsberen en Spartacus gespeeld heeft, gehuldigd. Brabo won dat jaar zijn eerste nationale titel. Nieuw in eerste zijn Leuvense ZC en CW Deurne (Coördinatie Weerstand). CWD zou samen met De Panne degraderen. 1959 De strijd ging dat jaar voor het eerst tussen 12 ploegen Sint-Joost, Elsene, Vorst, Gendarmerie, Moeskroen, Brandweer, Spartacus, Capci, Brabo, Woluwe, ADS (les Amis Des Sports) en Leuven. Brabo werd opnieuw kampioen. De nieuwe ploegen waren ADS, Brandweer, Capci en Moeskroen. ADS, Moeskroen en Spartacus verdwenen een het einde van het seizoen uit de hoogste reeks. Er werd besloten een tweede nationale afdeling op te richten. Zodoende zouden er meer interprovinciale wedstrijden plaatsvinden en dat zou het niveau in de verschillende provincies moeten opkrikken. Er waren 21 gegedigden. GMC en SRA en AOP (Antwerps Onderwijzend Personeel) voor Antwerpen, PW Leuven, Union Vilvoorde, Evere Culturiste, Sabena, Macabi en Anderlecht voor Brabant. Moeskren, Menen en Kortrijk voor West-Vlaanderen. Gent en SRG (Sportkring Rijkswacht Gent) voor Oost-Vlaanderen, ADS en La Louviere voor Henegouwen. Florennes voor Namen, Aarlen, Stokkem en Neufchateau voor Luxemburg en Eupen voor Luij. Hier valt de afwezigheid van Limburg op. De uiteindelijke indeling was op basis van de ligging gemaakt. Reeks A GMC, SRA, Vilvoorde, Leuven, Gavere, SRG, Moeskroen, Kortrijk en Menen Reeks B Stokkem, Griffon, Offenberg, Sabena, Anderlecht, Evere, Maccabi, ADS, La Louviere Naar boven

Geschiedenis van historische clubs uit belgie van de jaren 60 Clubs Kampioenen 1960 Brabo 1961 Brabo 1962 Brabo 1963 Brabo 1964 Brabo 1965 Brabo 1966 Brabo 1967 Brabo 1968 Brabo 1969 Hörmann Hoevoc In de jaren 60 werd de berichtgeving nog frequenter en vooral consequenter. Dit decennium werd vooral overheerst door Brabo dat alle titels behalve die van 1969 won. De laatste titel was voor Hoevoc Genk. 1959-1960 Het seizoen 1959-1960 wordt betwist door 11 ploegen. Vorr het eerst is er ook sprake van een 2de nationale afdeling met 9 ploegen. We beginnen het decennium met de ploegen Brabo, Brandweer, Capci, CWD, Elsene, Gendarmerie, Leuvense ZC, Sint-Joost, Vilvoorde, Vorst en Woluwe. Aan het einde van het decennium zal alleen Brabo overleven in de hoogste klasse van het Belgische volleybal. Brabo wordt voor een derde maal kampioen met slechts 1 verliesset. Nieuw in eerste nationale zijn CW Deurne en Vilvoorde. CWD zal ook als enige degraderen dat jaar. Kampioen in 2de nationale is Moeskroen. De overige ploegen zijn Paarswit Leuven, GMC, Kortrijk, SRA, Menen, SR Gent, Gavere, Union Vilvoorde. In de provinciale eindronde wordt door de provinciale kampioenen uitgemaakt wie stijgt naar 2de nationale. De ckubs zijn Brabo 2, Elsene 2, Jumet (H), Gendarmerie Vottem (Luik), Entente Jambes (N) en Panico (W). Elsene won voor Brabo, Panico, Vottem en Jumet. Er was tevens een kwalificatietornooi waaruit Sipico als winnaar te voorschijn kwam voor Merksem, Maugretout, FC Luik en AS Oostende. Brabo, Elsene, Panico, Jumet, Maugretout, Merksem, Sipico en Vottem promoveren naar 2de nationale. 1960-1961 Voor het eerst zijn er 3 nationale reeksen, 1ste nationale en 2de nationale A en B. Brabo speelt zowel in 1ste nationale als in 2de nationale A kampioen. In eerste zelfs zonder setverlies. Nieuwkomers in eerste zijn ADS en Moeskroen. Capci en Vilvoorde verdwijnen uit de hoogste reeks. In 2de nationale B speelt Evere Culturiste kampioen. 1961-1962 36 ploegen in de nationale reeksen, 12 in eerste, 24 in tweede onderverdeeld in een A en een B-reeks. In de A-reeks enkel Vlaamse ploegen en in de B-reeks Brusselse en Waalse ploegen en Maaseik. Brabo speelde weer in eerste en in tweede nationale kampioen. In de B-reeks haalde Capci het. Evere en Paars Wit Leuven (in de plaats van Brabo 2) kwamen over en ADS, Moeskroen en Vorst zouden verdwijnen. Zo stilletjes aan begint zich een reguliere competitie te ontwikkelen. Het is duidelijk hoe de competitie georganiseerd is met een consequent aantal ploegen. 1962-1963 De heerschappij van Brabo zet zich voort. Ze spelen al voor de zesde maal kampioen en het record van Elsene (7 titels) komt in zicht. Nieuw in de reeks zijn Capci, Racing Ukkel en Sipico. Verdwijnen dat jaar uit de hoogste klasse Capci, Racing Ukkel (beide ploegen waren pas gepromoveerd) en Sint-Joost dat zich sinds 1957 wist te handhaven. 1963-1964 Brabo evenaarde dat jaar het record van Elsene. Het won de titel weerom zonder verlieswedstrijd en met slechts 6 sets tegen. ADS, Ath. Elsene en Barreeltje vervoegde de reeks en de twee Leuvense ploegen, Zwemclub en Paars Wit verlieten de reeks. 1964-1965 Het wordt stilletjes aan een zekerheid dat Brabo landskampioen wordt. Ze zijn nu alleen recordhouder met 8 titels. Hoevoc Genk en Kortrijk zijn de nieuwkomers en Elsene, Rijkswacht en Woluwe verdwijnen uit de reeks. Elsene draait al van in het begin van de Belgische competitie mee op het hoogste niveau. Na 1965 zouden ze dat nooit meer evenaren. De teloorgang, niet voor de laatste keer, van een grootmacht. Er zouden er nog volgen. 1965-1966 Weer Brabo. Anderlecht, Racing White en Smash komen erbij en ADS en Brandweer zijn weg. 1966-1967 Brabo voor de tiende keer. Griffon en Rembert zijn de nieuwkomers en Evere en Racing White zijn de degradanten. 1967-1968 Brabo's 11de en laatste titel. Hun record zou pas verbroken worden door Noliko Maaseik in 2009 dat toen zijn 12de landstitel won. Het record na het seizoen 2024-2025 wordt gedeeld door Maaseik en Roeselare, elk met 16 titels. De nieuwelingen in het seizoen 67/68 waren GMC en VTS, Griffon en Smash verdwenen uit de hoogste reeks. 1968-1969 Hoevoc Genk (Hoevenzavel Volleybal Club) werd kampioen. De eerste die niet uit Antwerpen of Brussel komt. ASUB en Houthalen komen de reeks vervoegen. Voor Houthalen zou het verblijf maar 1 jaar duren want ze degradeerden meteen en werden vervoegd door Ath. Elsene. We eindigen het decennium met Anderlecht, ASUB, Ath. Elsene, Barreeltje, Brabo, GMC, Hoevoc, Kortrijk, Houthalen, Rembert, Sipico en VTS. Enkel Brabo vinden we terug aan het begin van het decennium. Anderlecht en ASUB zijn teruggekeerd en al de rest is nieuw. Naar Boven

Jaar is gelijk aan Selecteer Jaar Filter op Naam Selecteer Naam 1 Roger Maes Rembert 171 1971 2 Hugo Huybrechts Rebels 62 1971 3 Berto Poosen Sparvoc 34 1971 4 Staf Verlooy Rebels 20 1971 5 Paul Mesdagh Barreeltje 15 1971 1 Roger Maes Rembert 202 1972 2 Jef Mol Rebels 78 1972 3 Berto Poosen Sparvoc 32 1972 4 Willy Gommeren Brabo 24 1972 4 Hugo Huybrechts Rebels 24 1972 4 Staf Verlooy Rebels 24 1972 1 Jef Mol Turnhout 161 1973 2 Roger Maes Rembert 156 1973 3 Hugo Huybrechts Rebels 109 1973 4 Berto Poosen Sparvoc 91 1973 5 Andre De Bosschere Rembert 43 1973 1 Roger Maes Rembert 140 1974 2 Berto Poosen Sparvoc 98 1974 2 Jef Mol Turnhout 98 1974 4 Ronny Ronge Hormann 37 1974 5 Hugo Huybrechts Rebels 32 1974 1 Jef Mol Turnhout 189 1975 2 Ronny Ronge Hormann 67 1975 3 Roger Maes Ibis 36 1975 4 Hugo Huybrechts Brabo 18 1975 5 Gust Torfs Turnhout 12 1975 1 Jef Mol Turnhout 189 1976 2 Ronny Ronge Genk 67 1976 3 Roger Maes Ibis 36 1976 4 Hugo Huybrechts Brabo 18 1976 5 Gust Torfs Turnhout 12 1976 1 Jef Mol Turnhout 187 1977 2 Roger Maes Ibis 90 1977 3 Jan Vangheluwe Ibis 43 1977 4 Ronny Ronge Genk 35 1977 5 Chris Dethier Rebels 18 1977 1 Jef Mol Turnhout 130 1978 2 Ronny Ronge Hormann 129 1978 3 Roger Maes Ibis 120 1978 4 Jan Vangheluwe Ibis 89 1978 5 Jempi Staelens Ibis 39 1978 1 Roger Maes Ibis 74 1979 2 Eddy Evens Maasmechelen 62 1979 3 Jef Mol Ruisbroek 53 1979 4 Jan Vangheluwe Ibis 41 1979 5 Eddy Moreels Ruisbroek 8 1979 1 Jan Vangheluwe Ibis 55 1980 2 Jef Mol Ruisbroek 53 1980 3 Jan De Brandt Kruikenburg 41 1980 4 Alain Sohie Ruisbroek 19 1980 5 Eddy Moreels Ruisbroek 15 1980 1 Jan De Brandt Kruikenburg 102 1981 2 Leo Lubijewski Hormann 75 1981 3 Danny Sannen Hormann 55 1981 1 Eddy Evens Genk 104 1982 2 Leo Lubijewski Genk 80 1982 3 Jempi Staelens Ibis 63 1982 4 Jan Vangheluwe Ibis 56 1982 5 Luc Beke Ibis 48 1982 1 Jempi Staelens Ibis 127 1983 2 Jan Vangheluwe Ibis 121 1983 3 Eddy Evens Genk 120 1983 4 Leo Lubijewski Herentals 34 1983 5 Dominique Bayens Kruikenburg 32 1983 1 Eddy Evens Genk 273 1984 2 Vladimir Bogoevski Herentals 83 1984 3 Guy Claerman Ibis 73 1984 1 Luc Beke Lennik 258 1985 2 Frank Winkler Ibis 110 1985 3 Emile Rousseaux Kruikenburg 81 1985 4 Guy Claerman Ibis 81 1985 5 Bernard Sayol Ibis 64 1985 1 Eddy Evens Maaseik 242 1986 2 Emiel Rousseaux Kruikenburg 109 1986 3 Bernard Sayol Ibis 99 1986 4 Jan Vangheluwe Ibis 76 1986 5 Jo Baetens Lennik 57 1986 1 Jo Baetens Lennik 234 1987 2 Gyorgy Grozer Torhout 230 1987 3 Csaba Borcsok Ibis 89 1987 4 Jan De Brandt Lennik 48 1987 5 Johan De Meersman Lennik 45 1987 1 Jo Baetens Lennik 1988 2 Jef Mol Zonhoven 1988 3 Danny Sannen 1988 4 Johan Praets Maaseik 1988 5 Gyorgy Grozer Torhout 1988 1 Jo Baetens Lennik 382 1989 2 Premysl Blaha Roeselare 123 1989 3 Yves Dehaen Roeselare 96 1989 4 Danny Sannen Roeselare 69 1989 5 Jef Mol Zonhoven 53 1989 1 Emile Rousseaux Zonhoven 1990 2 Ben Croes Torhout 1990 3 Andrzej Martyniuk Torhout 1990 1 Eddy Evens Maaseik 258 1991 2 Johan Praets Maaseik 108 1991 3 Ben Croes Zellik 82 1991 4 Filip Van Huffel Torhout 46 1991 5 Premysl Blaha Roeselare 21 1991

Mannen Coming soon

Kampioenen 1951 Femina 1952 Brabo 1953 Brabo 1954 Brabp 1955 Spartacus 1956 Brabo 1957 Brabo 1958 Brabo 1959 Brabo 1960 Brabo 1961 Brabo 1962 Brabo 1963 CAPCI 1964 VOG 1965 CAPCI 1966 VOG 1967 VOG 1968 VOG 1969 VOG 1970 VOG 1971 Hermes 1972 Hermes 1973 Hermes 1974 Hermes 1975 Hermes 1976 Hermes 1977 Hermes 1978 Hermes 1979 Hermes 1980 Hermes 1981 Dilbeek 1982 Temse 1983 Hermes 1984 Dilbeek 1985 Hermes 1986 Denderhoutem 1987 Hermes 1988 Antonius 1989 Temse 1990 Antonius 1991 Antonius 1992 Antonius 1993 Antonius 1994 Tongeren 1995 Tongeren 1996 Antonius 1997 Antonius 1998 Kieldrecht 1999 Antonius 2000 Kieldrecht 2001 Kieldrecht 2002 Tongeren 2003 Tongeren 2004 Tongeren 2005 Tongeren 2006 Charleroi 2007 Tongeren 2008 Kieldrecht 2009 Charleroi 2010 Kieldrecht 2011 Kieldrecht 2012 Kieldrecht 2013 Gent 2014 Kieldrecht 2015 Kieldrecht 2016 Kieldrecht 2017 Beveren 2018 Beveren 2019 Beveren 2020------------------- Covid 19----------- 2021 Beveren 2022 Gent 2023 Beveren 2024 Beveren 2025 Beveren Kieldrecht/Beveren Hermes Brabo Antonius Tongeren VOG Charleroi Dilbeek CAPCI Temse Gent Spartacus Denderhoutem Femina 17 13 10 8 7 6 2 2 2 2 2 1 1 1

Officiële lijst van landskampioenen volleybal in België en de website voor de geschiedenis van het volleybal in België Kampioenen 1945: Royal Léopold Club 1946: ASUB Bruxelles 1947: Gendarmerie École 1948: Gendarmerie École 1949: Royal Ixelles SC 1950: Royal Ixelles SC 1951: Royal Ixelles SC 1952: Royal Ixelles SC 1953: Royal Ixelles SC 1954: Royal Ixelles SC 1955: Royal Ixelles SC 1956: Spartacus 1957: Spartacus 1958: Brabo Antwerpen 1959: Brabo Antwerpen 1960: Brabo Antwerpen 1961: Brabo Antwerpen 1962: Brabo Antwerpen 1963: Brabo Antwerpen 1964: Brabo Antwerpen 1965: Brabo Antwerpen 1966: Brabo Antwerpen 1967: Brabo Antwerpen 1968: Brabo Antwerpen 1969: VRC Genk 1970: VC Anderlecht 1971: Rebels Lier 1972: Rebels Lier 1973: Rembert Torhout 1974: Rebels Lier 1975: VC Turnhout 1976: VC Turnhout 1977: VC Turnhout 1978: Ibis Kortrijk 1979: Ibis Kortrijk 1980: VC Ruisbroek 1981: VRC Genk 1982: Ibis Kortrijk 1983: Ibis Kortrijk 1984: Ibis Kortrijk 1985: Ibis Kortrijk 1986: Ibis Kortrijk 1987: VC Lennik 1988: VC Lennik 1989: Knack Roeselare 1990: Rembert Torhout 1991: Noliko Maaseik 1992: Maes Pils Zellik 1993: Maes Pils Zellik 1994: Maes Pils Zellik 1995: Noliko Maaseik 1996: Noliko Maaseik 1997: Noliko Maaseik 1998: Noliko Maaseik 1999: Noliko Maaseik 2000: Knack Roeselare 2001: Noliko Maaseik 2002: Noliko Maaseik 2003: Noliko Maaseik 2004: Noliko Maaseik 2005: Knack Roeselare 2006: Knack Roeselare 2007: Knack Roeselare 2008: Noliko Maaseik 2009: Noliko Maaseik 2010: Knack Roeselare 2011: Noliko Maaseik 2012: Noliko Maaseik 2013: Knack Roeselare 2014: Knack Roeselare 2015: Knack Roeselare 2016: Knack Roeselare 2017: Knack Roeselare 2018: Noliko Maaseik 2019: Greenyard Maaseik 2020: Competitie stopgezet wegens Covid-19 2021: Knack Roeselare 2022: Knack Roeselare 2023: Knack Roeselare 2024: Knack Roeselare 2025: Knack Roeselar Bron: wikipedia Naar boven

Beste volleybalspeler van België lijst van winnaars Speler van het jaar referendum van het Nieuwsblad 1971 Roger Maes (Rembert Torhout) 1972 Roger Maes (Rembert Torhout) 1973 Jef Mol (Rebels Lier) 1974 Roger Maes (Rembert Torhout) 1975 Jef Mol (VC Turnhout) 1976 Jef Mol (VC Turnhout) 1977 Jef Mol (VC Turnhout) 1978 Jef Mol (VC Turnhout) 1979 Roger Maes (Ibis Kortrijk) 1980 Jan Vangheluwe (Ibis Kortrijk) 1981 Jan De Brandt (Kruikenburg Ternat) 1982 Eddy Evens (Hörmann Genk) 1983 Jean-Pierre Staelens (Ibis Kortrijk) 1984 Eddy Evens (Hörmann Genk) 1985 Luc Beke (VC Lennik) 1986 Eddy Evens (VC Maaseik) 1987 Jo Baetens ( VC Lennik) 1988 Jo Baetens (VC Lennik) 1989 Jo Baetens (VC Lennik) 1990 Emile Rousseaux (VC Zonhoven) 1991 Eddy Evens (Maaseik) 1992 Ben Croes (VC Zellik) 1993 Jo Baetens (VC Lennik) 1994 Ben Croes (VC Zellik) 1995 Ben Croes (VC Zellik) 1996 Wout Wijsmans (VC Zonhoven) 1997 Richard Schuil (VC Maaseik) 1998 Kris Tanghe (Knack Roeselare) 1999 Wout Wijsmans (VC Maaseik) 2000 Martin van der Horst (Knack Roeselare) 2001 Martin Lebl (VC Maaseik) 2002 Martin Lebl (VC Maaseik) 2003 Joao Paulo Bravo (VC Maaseik) 2004 Vital Heynen (VC Maaseik) 2005 Iván Contreras (Knack Roeselare) 2006 Frank Depestele (Knack Roeselare) 2007 Iván Contreras (Knack Roeselare) 2008 Iván Contreras (Knack Roeselare) 2009 Jovika Simovski (VC Averbode) 2010 Frank Depestele (Knack Roeselare) 2011 Frank Depestele (Knack Roeselare) 2012 Jelte Maan (VC Maaseik) 2013 Hendrik Tuerlinckx (Knack Roeselare) 2014 Hendrik Tuerlinckx (Knack Roeselare) 2015 Robin Overbeeke (Volley Asse-Lennik) 2016 Wouter ter Maat (VDK Gent) 2017 Hendrik Tuerlinckx (Knack Roeselare) 2018 Hendrik Tuerlinckx (Knack Roeselare) 2019 Matthijs Verhanneman (Knack Roeslare) 2020 Geen uitreiking omwille van de COVID-19 pandemie 2021 Stijn D'Hulst (Knack Roeselare) 2022 Seppe Rotty (Volley Menen) 2023 Pablo Kukartse (Knack Roeselare) 2024 Seppe Rotty (Knack Roeselare) 2025 Basil Dermaux (Knack Roeselare) Volgens Wikipedia begon de uitreiking van deze troffee pas in 1971. Een artikel uit 1966 vermeld echter dat Christian Vaillant, speler van Le Griffon, verkozen werd als volleybalspeler van het jaar. Klik hier om de volledige uitslag te bekijken. Klik op een naam om een beknopte biografie te bekijken Enkel de onderstreepte namen zijn te raadplegen Naar Boven